Dag Dag: een tip voor een uitstapje dit weekend!

In een nieuwsamengesteld gezin met 4 jonge kinderen is het soms zoeken om met elk van de meisjes voldoende tijd door te brengen. Ook voor mezelf vind ik het belangrijk om af en toe eens alleen te zijn met één van de (plus)dochters. Het is op die momenten dat de verhalen boven komen. Verhalen die anders verborgen zouden blijven. Zonder de 3 andere meisjes heb ik ook tijd om écht te luisteren en dat doet ons allebei deugd.

Zo’n momentje was er gisteren. Ik ging met de oudste op stap en keek er al de hele werkdag naar uit. Eén dochter op sleepover, de plusdochters thuis aan het bekomen met hun papa van de schoolweek en wij naar toneel. Als kind vond ik het moment nét voor het stuk van start ging het állerleukste en spannendste aan de hele uitstap. De belofte van spanning en magie, niet weten wat er precies ging gebeuren, de geur van de zaal, de warmte van de spots…als ik vandaag een toneelzaal binnenstap, voel ik nog steeds dezelfde belofte. Nu gaat het gebeuren!

De dochter wilde absoluut op de eerste rij gaan zitten. Haar ‘toe mama toe, dat is net zo leuk’, deed me plooien. Letterlijk op het puntje van haar stoel, bijna óp het podium, vol verwachting.

En dan begint het…

Óp scène, een lieve vriendin van mij, wat alles nog bijzonderder maakte.

Over het stuk zelf zal ik niet teveel vertellen, want je kan vandaag en morgen nog gaan kijken naar Dag Dag van Theater Trac in Gent. Enkel dit misschien: ik weet het, het is mooi weer, maar het is écht een pareltje! Met of zonder kinderen, maakt niet uit. Het is genieten van de eerste tot de laatste seconde.
Van de verwondering, de beweging, de prachtige taal, het woordspel en het verhaal van Joke Van Leeuwen.

dagdag

Na afloop was er een drankje en een zakje chips en herkende ik opnieuw mezelf in mijn achtjarig gezelschap.

Het plan was: éxtra flink en lief zijn en helpen de glazen opruimen en afdrogen, meepraten met de grote mensen,…

Zo zal mama nooit op het rare idee komen om naar huis te gaan en een einde te maken aan deze mooie avond.

Nadien in de auto: ‘ik vond het super leuk mama, zo wij samen. Ik mag eigenlijk écht wel veel leuke dingen doen hé. En zo laat opblijven, dat mochten de andere meisjes niet!’

Spontane dankbaarheid, een zeldzame schittering aan het firmament.

Het moet zijn dat we toch niet zo slecht bezig zijn met dat ‘ouder zijn’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een eigen blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: